Ο Δημήτρης Ματιάδης είναι Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Ανθρώπου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το Νοέμβριο του 2024. Αποφοίτησε από το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων το 2005 και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (2013). Από το 2013 έως το 2021 απασχολήθηκε ως μεταδιδακτορικός ερευνητής σε ερευνητικά προγράμματα στο ΕΜΠ, το ΕΙΕ και το ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» με την ανάπτυξη και σύνθεση βιολογικά ενεργών οργανικών ενώσεων, όπως ετεροκυκλικά μόρια και κυκλικά πεπτίδια, καθώς και ανόργανων ενώσεων. Παράλληλα, την περίοδο 2019-2025 απασχολήθηκε ως Ακαδημαϊκός Υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Ως επιστημονικός υπεύθυνος, έχει λάβει τρεις ερευνητικές χρηματοδοτήσεις (RSC Research Fund 2025-2026, ΙΚΥ-SIEMENS 2015-2017 και Ενίσχυση Μεταδιδακτόρων Ερευνητών ΙΚΥ 2019-2021). Ως μέλος ερευνητικών ομάδων έχει εργαστεί σε δύο ερευνητικά προγράμματα «Θαλής» και ΚΡΗΠΙΣ, ενώ μετέχει ως εξωτερικός συνεργάτης σε πρόγραμμα COST Innovators Grant (2025-2026)

Είναι μέλος της Royal Society of Chemistry, της Ένωσης Ελλήνων Χημικών και της European Peptide Society.

Είναι αξιολογητής επιστημονικών προτάσεων του φορέα Science Fund of the Republic of Serbia από το 2019 και μέλος του RSC Researcher Grants Peer Review Group από το 2023.

Είναι κριτής σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά οίκων, όπως Royal Society of Chemistry, Wiley, Taylor & Francis, Cell Press, Springer Nature και αλλων.

Έχει 37 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά (2020-2024: 21 άρθρα), h-index 13 και >500 αναφορές του έργου του (>400 ετεροαναφορές - Exclude self citations of all authors).

Τρέχοντα ερευνητικά ενδιαφέροντα:

• Σύνθεση μορίων βασιζόμενων σε φυσικά προϊόντα και ανάλογά τους με σκοπό τη διερεύνηση των ιδιοτήτων τους και της σχέσης δομής-δραστικότητας, ως προς τις αντικαρκινικές, αντιμικροβιακές, αντιπαρασιτικές, εντομοκτόνες ή άλλες βιολογικές τους δράσεις.
• Σχεδιασμός και σύνθεση ετεροκυκλικών ενώσεων του αζώτου, όπως οι πυραζολίνες και οι πυριμιδίνες και μελέτη των βιολογικών τους ή φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων.
• Ανάπτυξη νέων μοριακών αισθητήρων για την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό ανιόντων, κατιόντων ή ουδέτερων μορίων με εφαρμογή σε τρόφιμα, στο περιβάλλον, σε κύτταρα ή σε βιολογικά υγρά.