Με την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, ο φοιτητής/τρια θα είναι σε θέση να: 1) Αναλύουν πρωτεϊνικές αλληλουχίες και να επιλέγουν κατάλληλες επικράτειες (domains) για δομική μελέτη, αξιολογώντας τη λειτουργική σημασία πιθανών τμηματικών αφαιρέσεων ή συντήξεων. 2) Χρησιμοποιούν εργαλεία δομικής και λειτουργικής βιοπληροφορικής (UniProt, Pfam, CATH/SCOP, πρόβλεψη διαλυτότητας και αδόμητων περιοχών, κρυσταλλωσιμότητα. 3) Κατανοούν τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες των συστημάτων έκφρασης που χρησιμοποιούνται στη Δομική Βιολογία. 4) Επιλέγουν κατάλληλα συστήματα έκφρασης με βάση τις ανάγκες του εκάστοτε έργου. 5) Σχεδιάζουν μοριακές κατασκευές (constructs) λαμβάνοντας υπόψη το σύστημα έκφρασης, τη βελτιστοποίηση κωδικονίων και τη σταθερότητα σε επίπεδο mRNA. 6) Κατανοούν τις ιδιαιτερότητες των μεμβρανικών πρωτεϊνών, τις στρατηγικές απομόνωσης, καθαρισμού και σταθεροποίησής τους. 7) Εφαρμόζουν στρατηγικές σταθεροποίησης πρωτεϊνών μέσω προσδετών, αναλόγων μεταβατικής κατάστασης, Fabs, νανοαντισωμάτων και πρωτεϊνικών συντήξεων. 8) Εκτελούν βασικά βήματα δομικής επίλυσης και βελτιστοποίησης (μοριακή αντικατάσταση, κατασκευή μοριακού μοντέλου και βελτιστοποιηση). 9) Κατανοούν την πληροφορία που περιέχεται στη δομική βάση δεδομένων PDB (από την ασύμμετρη μονάδα στο βιολογικά φυσικό μόριο). 10) Αξιολογούν την ποιότητα δομικών μοντέλων και κατανοούν τη διαδικασία κατάθεσης στη βάση δεδομένων PDB